Nederland heeft de gele trui : over wielrennen in de Lage Landen

Met de Grand Départ in Utrecht nog vers in het geheugen is het moeilijk voor te stellen dat Nederland niet altijd warm heeft gelopen voor de Rondrit door Frankrijk, zoals de Tour de France in de eerste jaren werd genoemd. Pas in de jaren twintig van de vorige eeuw kwam er aandacht voor in de pers en langzaam groeide de liefde uit tot wat die nu is: geel versierde straten in Utrecht en de rest van Nederland waar de karavaan van de Tour in 2015 doorheen raasde. In doorwrochte maar toch heel goed leesbare verhalen beschouwt hij hoe de minimale belangstelling ontkiemde naar iets veel groters. Dat doet hij vooral door naar de groei in de eerste zestig jaren te kijken. Vele helden van weleer onder wie Stan Ockers en Leo van der Pluym komen voorbij en socioloog Benjo Maso is ook allesbehalve blind voor de rol van pers en publiek. De tekst in combinatie met een blik op de geraadpleegde literatuur leert dat de schrijver niet over een nacht ijs is gegaan. Met achter in het boek een uitgebreid register. Benjo Maso (1944-) schreef eerder onder andere 'Het zweet der goden'* en 'Wij waren allemaal goden'**, beide over de Tour de France. Doorwrochte en goed leesbare geschiedenis van het wielrennen in Nederland die de harten van de echte liefhebbers sneller laat kloppen.