Hoewel de Tour de France al vanaf 1903 bestond, namen pas in 1936 voor het eerst vier Nederlandse wielrenners deel. Met succes, want de Vlaamse Nederlander Theofiel Middelkamp (1914-2005) won een zware Alpenetappe. De auteur, publicist van schaats- en wielerboeken, beschrijft de Tour van 1936 uitgebreid en van dag tot dag. Maar hij begint met de geschiedenis van het Nederlandse wielrennen op de weg van 1900 tot 1936. Hoewel de wielersport in die periode vooral in België, Frankrijk en Italië tot grote bloei komt, verkeert Nederland van meet af aan in een zelfgecreëerde achterstandssituatie. Oorzaak hiervan is de Motor- en Rijwielwet uit 1905, die alle wielerwedstrijden op de openbare weg voor lange tijd verbood. Met name dankzij wielerpromotor, sportjournalist en ploegleider Joris van den Bergh (1882-1953) brak Nederland eindelijk internationaal door bij het wielrennen op de weg. Met dit van veel zwart-witfoto’s voorziene boek weet de auteur behoorlijk wat onbekende feiten uit de begintijd van het vaderlandse wielrennen aan de vergetelheid te ontrukken. Een mooi tijdsdocument.