Op donderdag 4 september 2003 vielen speurders binnen bij Johan Museeuw op zoek naar doping. In 'Museeuw spreekt' vertelt de wielrenner vrijuit over de mentale roetsjbaan waarop hij terechtkwam en kijkt hij terug op zijn innerlijke twijfels, de tweestrijd die hem verscheurde, de bekentenis en de spijt, die te laat kwamen. In het boek weerklinkt niet alleen 'mea culpa', Museeuw vraagt ook erkenning voor zijn verdiensten, zijn doorzettingsvermogen en zijn erelijst.
Voor dit boek tekende voormalig sportjournalist Rik Vanwalleghem het verhaal op van de Vlaamse ex-wielrenner Johan Museeuw, die in 2003 werd betrapt op het gebruik van doping. Het boek, dat werd opgesteld in de ik-vorm, leest als een publieke schuldbekentenis. Eerst komen de huiszoeking en het verhoor aan bod. Daarna schetst Museeuw de context van zijn dopinggebruik, en vertelt hij over het berouw en de moeilijke jaren waarin hij werd achtervolgd door de pers en het parket. In 2005 staat Museeuw, die dan al is gestopt met wielrennen, dicht bij een bekentenis. Opnieuw geeft hij niets toe, tot de tekst van de bekentenis twee jaar later terechtkomt in de handen van de media. Museeuw vertelt zijn verhaal op een openhartige manier, en geeft o.m. toe dat hij soms onhandig communiceerde en niet altijd tegen kritiek kon. In een nawoord schrijft Vanwalleghem dat de sportman wat dat betreft leergeld heeft betaald. De korte hoofdstukken en vele dialogen leveren een vlot lezend boek op, dat vooral de wielerliefhebber zal interesseren. De opbrengst van het boek gaat naar het Kinderkankerfonds.