‘Voormalig Belgisch kampioen Lionel test als eerste nieuwe bakfiets van De Plataan’. Zo luidt de kop van een artikel in de regiopagina’s van de krant Het Laatste Nieuws in de zomer van 2021. Het artikel verscheen nadat het Izegemse rust- en verzorgingstehuis een speciale bakfiets had gekocht waarop rolstoelen kunnen staan. Op die manier kunnen minder mobiele bewoners toch nog genieten van een fietstochtje.
Dat Lionel (°1937) mee op de foto mag, is geen toeval: “In 1960 ben ik Belgisch kampioen bij de corporatieve liefhebbers geworden, zoals dat toen heette. Daarna heb ik nog heel wat sterke seizoenen gereden. Nu lukt dat niet meer, maar ik ben blij dat ik dankzij deze bakfiets nog eens op een fiets kan plaatsnemen,” vertelt Lionel aan HLN-journalist Valentijn Dumoulein.
Lionel Rosseel koerst in 1960 in de categorie van de corporatieven. Als renner aangesloten bij de Belgische Wielrijdersbond (BWB) kon je in die jaren wielerwedstrijden rijden als beroepsrenner, onafhankelijke, internationale liefhebber, liefhebber-nieuweling, rijwielmotorist of als corporatieve.
Deze categorie duikt medio jaren vijftig voor het eerst op in het bondsblad van de BWB. Eerst nog onder de naam ‘ambachten’, maar al snel als categorie der corporatieven(-liefhebbers). Renners met dergelijke licentie mogen enkel deelnemen aan wedstrijden voor deze categorie. De categorie staat open voor iedereen die een beroep uitoefent, aangesloten is bij een wielerclub en minimaal 16 jaar is.
Wedstrijden tellen doorgaans tussen de 50 en 90 kilometer en worden over heel Vlaanderen georganiseerd. Regelmatig staan er ook koersen op de kalender waar slechts 1 bepaalde beroepscategorie van start mag gaan: beenhouwersgasten, personeel van de NMBS, stadspersoneel,… In 1955 duikt met het ‘Kampioenschap der Telegrafisten’, verreden in het West-Vlaamse Stene, een eerste kampioenschap op. Een overkoepelende nationale titelstrijd komt er voor het eerst vier jaar later.
Een peloton van 141 renners gaat op zondag 23 augustus 1959 in Gent van start in het eerste Belgisch kampioenschap voor “corporatieliefhebbers (ambachten)”. West-Vlaming Lucien Bruyneel keert huiswaarts met de allereerste tricoloretrui in deze categorie. Emelgemnaar Lionel Rosseel, meubelmaker van beroep, is een van de deelnemers maar slaagt er niet in om op het podium te eindigen. Toch kent hij volgens de lokale krant De Mandelbode dat jaar een sterk seizoen.
“Rosseel koesterde reeds vanaf zijn 15e jaar een voorliefde voor de wielersport. Jammer voor hem dat hij het gehoorzame kind voor zijn ouders moest blijven en dat vooral zijn moeder zich verzette tegen het koersen van haar zoon. Maar na zijn militaire pak te hebben afgeworpen, trad hij meteen toe tot de corporatieven. In 1959 nam hij deel aan 42 wedstrijden en won er elf.”
Een jaar later heeft Rosseel aan de vooravond van het BK volgens De Mandelbode al elf zeges geboekt, waaronder het kampioenschap van West-Vlaanderen. Tijdens het BK in Sint-Truien op 7 augustus 1960 toont de West-Vlaming zich de beste in een massaspurt en wordt Belgisch kampioen.
Die zege gaat zomaar niet voorbij. Ruim een week later wordt Rosseel officieel gehuldigd op het nabijgelegen stadhuis van Izegem. Ook op de wijk De Mol, waar Rosseel woont, krijgt de titel van Lionel heel wat aandacht. Zo wordt de kersverse Belgisch kampioen niet alleen in het lokaal van zijn supportersclub gevierd, maar moet hij kroegentochtgewijs ook halt houden in diverse andere cafés in de wijk.
Over de latere carrière en het verdere leven van Lionel is weinig bekend. Wel zeker is dat de kampioen in de loop van 2019 naar het woonzorgcentrum De Plataan in Izegem verhuist. Daar komt hij in contact met Kurt Naessens, die er werkzaam is als kok: “Ik raakte snel bevriend met Lionel. Ik ben zelf ex-renner en dat schept natuurlijk meteen een band. Lionel had dan al geen familie meer. Daarom ging ik hem vaak nog eens extra opzoeken om een praatje te maken. Niet dat hij veel over zijn carrière vertelde tegen mij, hoor. Maar in zijn kamer hing wel nog het officieel diploma dat hij na zijn zege in 1960 had gekregen. En in zijn kast hing zijn kampioenentrui. Hij was nog steeds fier op die prestatie.
In de zomer van 2025 ging de gezondheid van Lionel snel achteruit. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis, waar hij op 3 juni overleed. Na zijn overlijden heb ik me bekommerd om zijn spullen. Ik vond het erg belangrijk dat zijn wielersouvenirs een goede plek kregen, ter nagedachtenis. Dat zou Lionel zeker zelf ook goed hebben gedaan.”
Met dank aan heemkundige kring Ten Mandere, Jules Vandergunst en Noël De Meyere
Alexis Callens, beter gekend als Alex, Lek of Lekske, behoorde tot een sterke lichting jonge Westvlaamse renners die in de jaren 1930 het mooie...
Uw browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.
