2min leestijd   door Guy Van Den Langenbergh op 26 juni 2021
Fabian Cancellara. Zwitser van geboorte, flandrien van lotsbestemming. Talloze malen hoorde ik het hem vertellen, hoe graag hij wilde weten hoe het zou voelen om flandrien te zijn. Daarvoor moest hij de Ronde van Vlaanderen winnen, besefte de Zwitser. En de Zwitser won de Ronde van Vlaanderen, op zondag 4 april 2010. Na een titanenduel met Tom Boonen, de kampioen van België versus de kampioen van Zwitserland, beslecht op de Muur van Geraardsbergen, de meest mythische helling uit de Vlaamse Ardennen. Wat zou er later nog gepalaverd worden over die bewuste dag! De fietswissel, het vermoeden van valsspelerij, gratuite beschuldigingen zonder enige bewijslast.

Geen dag zo vervelend voor een krantenjournalist als paaszondag! Wegens geen krant op maandag! Welk verhaal waarmee je de lezer nog kan boeien, breng je twee dagen na een beklijvende wedstrijd? Dat hij wilde weten hoe het voelde om flandrien te zijn, herhaalde ik zijn eerder verlangen. Niemand had hem zondagavond de vraag gesteld op de klassieke persconferentie van de winnaar. En als de vraag al gesteld was geweest, dan had hij het antwoord nog niet kunnen geven.

Maar misschien, een dag later, kon hij dan wel al zeggen hoe het voelde om flandrien te zijn.

- ‘Mag ik straks even langskomen?’ (sms)

- ‘Wat wil je weten?’ (sms)

- ‘Jij die vertelt hoe het voelt om één dag flandrien te zijn. En of het is wat je had verwacht.’ (sms)

- ‘Kom maar af, tegen 17u, na de massage.’ (sms)

En zo gebeurde het dat ik op paasmaandag 5 april, daags na de Ronde van Vlaanderen, vanuit Antwerpen naar Kortrijk reed voor een interview dat uitdraaide op een monoloog. Over hoe de mensen hem hadden aangekeken en gefeliciteerd op de Kortrijkse paasfoor, over hoe trots hij zich had gevoeld toen hij die laatste rechte lijn opdraaide in Meerbeke, over hoe trots hij was over het feit dat hij zich eindelijk flandrien mocht noemen. En dat het goed voelde.

Later, in de lobby van het hotel, kwam hij persoonlijk een glas rode wijn aanbieden terwijl ik mijn/zijn verhaal uitschreef. Sassicaia, de betere jaargang, voor het geval het mij aan inspiratie zou ontbreken. In een strak georkestreerde wereld waarin woordvoerders bepalen waar en wanneer een renner mag spreken, was het een verademing om zomaar langs te mogen gaan bij de winnaar van de Ronde van Vlaanderen. Na het sturen van twee sms’jes. En evenveel antwoorden.

Fabian Cancellara

Fabian Cancellara [uitspraak: 'kɑnʃeːlaːra]? (Wohlen bei Bern, 18 maart 1981) is een Zwitsers voormalig wielrenner, actief van 2000 tot 2016. Hij geldt als een van de beste tijdrijders van zijn generatie vanwege vier wereldtitels (een record) en twee olympische titels in het tijdrijden. Voorts wist hij zeven keer een "Monument" te winnen en staan er elf individuele etappezeges in grote rondes op zijn palmares. Cancellara was een begaafd kasseienrenner en won drie maal de Ronde van Vlaanderen; 2010, 2013, 2014: een gedeeld record. Achiel Buysse, Fiorenzo Magni, Eric Leman, Johan Museeuw en zijn eeuwige rivaal Tom Boonen wonnen Vlaanderens Mooiste net zo vaak. Daarnaast won hij de andere kasseienklassieker, Parijs-Roubaix, ook drie maal; 2006, 2010, 2013. Geen record want de Belgen Roger De Vlaeminck en Tom Boonen wonnen vier maal de "Koningin der Klassiekers". In 2008 won hij Milaan-San Remo. Zijn bijnaam onder pers en fans luidt "Spartacus", verwijzend naar zijn afmattende kwaliteiten als hardrijder en zijn bonkige lichaamsbouw.

Deze website gebruikt cookies om uw surfervaring te verbeteren. Meer info.

Koers

Uw browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.