Ronde van Frankrijk
Ronde van Italië
Ronde van Spanje
retro

20 jaar Quick-Step in de Grote Ronde. Als blauw verandert in geel, roze of rood

6min leestijd   door Matthias Van Milders op 02 mei 2022
“We zullen er alles aan doen om in die zes jaar met een Belg de Tour de France te winnen.” Dat zegt Patrick Lefevere in 2021 als Quick-Step voor die periode bijtekent als sponsor. De droom om een Grote Ronde te winnen leeft dus. Tot nu toe is dat Quick-Step Cycling Team niet gelukt. Maar dat wil allerminst zeggen dat de renners van Lefevere in de Grote Ronden mee peddelen als kneusjes. Dat leert een terugblik op acht memorabele momenten in Giro, Tour en Vuelta.

Virenque fladdert naar geel in de eerste Tour van Quick-Step

Voor de start van de 100ste Tour verklaart Richard Virenque 2003 dat hij ervan droomt de rit naar Alpe d’Huez te winnen in de gele trui. Hij pakt zijn ritzege echter al een dag eerder, in de etappe van Lyon naar Morzine. Daarmee verovert hij niet alleen de bolletjestrui, maar ook het geel. In de hitte en te midden van duizenden fans rijdt Virenque met opengeritste trui naar de eerste Tourritzege voor Quick-Step. De tweede in de rit, Rolf Aldag, finisht pas 2:29 later. Eén dag zal Virenque de gele trui dragen, maar het Franse publiek verwacht iets anders van zijn chouchou. Richard Virenque kan zijn zesde bolletjestrui winnen en daarmee Federico Bahamontes en Lucien Van Impe bijbenen. Virenque slaagt daar effectief in en bereikt Parijs in de bollen.

Derde keer, goede keer voor Tom Boonen

Tom Boonen kan Tourritten winnen. Dat bewijst hij door telkens twee stuks op zijn naam te zetten in 2004 (Champs-élysées!) en 2005. Maar kan hij ook met een groene trui terugkeren naar Balen? Twee keer, in 2005 en 2006, moet Boonen in een kansrijke positie opgeven door lichamelijke problemen. Maar in de Tour van 2007 is het wel prijs. Boonen noemt die drie weken later veruit de plezantste van zijn carrière. Quick-Step – Innergetic draait als een geoliede machine. Zo goed zelfs dat in de tweede etappe naar Gent niet Tom Boonen, maar zijn lead-out Gert Steegmans de bloemen pakt. De sprintkopman zelf laat met twee ritzeges zijn topvorm zien. Drie weken knokken voor de punten wordt in Parijs met groen beloond. Voor de blauwe garde is het de apotheose van een geweldige Tour, met ook nog een rit voor Cédric Vasseur.

Eerste Belg die het jongerenklassement wint, heet Kevin Seeldraeyers

22 jaar is Kevin Seeldraeyers als hij in de Giro debuteert in 2009. Hij wil ontdekken hoe ver hij geraakt in het algemene klassement. Daags voor de tweede rustdag verovert Seelie de witte jongerentrui. In de daaropvolgende korte bergrit naar Blockhaus buigt hij, maar barst hij niet. Ook in de volgende ritten – met onder meer een aankomst op de Vesuvius – behoudt Seeldraeyers zijn jongerentrui. In Rome eindigt hij de Giro in het wit en met een veertiende plaats in het eindklassement. Sinds de invoering van het jongerenklassement in de Giro is hij de eerste Belgische winnaar. Achteraf wordt een aantal renners uit de einduitslag geschrapt, Seeldraeyers belandt uiteindelijk op een tiende plaats in de officiële ranking.

Sterk Quick-Step-blok helpt Rigoberto Urán aan een tweede plaats

De ambities voor de Giro van 2014 zijn vooraf zonneklaar: Omega Pharma – Quick-Step wil op het podium en Rigoberto Urán is daarvoor de man. De Colombiaan start als tweede in het klassement aan de tijdrit. Tijdens die twaalfde rit van Barbaresco naar Barolo heeft Urán geen oog voor de wijngaarden van Piemonte. Met 1’17’’ op de tweede wint hij niet alleen de tijdrit, hij wordt ook de nieuwe leider. In totaal finishen vier Quick-Step’ers in de top-8: de ploeg is klaar voor wat volgt. Na vier dagen roze moet Urán de leidersplaats doorgeven aan zijn landgenoot Quintana, al is er discussie of de afdaling van de Stelvio al dan niet was geneutraliseerd. Maar de uitslag blijft behouden en Rigoberto Urán wordt tweede in het algemene klassement. Die plaats behoudt hij tot in Trieste waar de Giro eindigt en daarmee is Rigoberto Urán erg tevreden.

Drie keer top-10 in een Grote Ronde in 2016

Met een zesde plaats in de Giro voor Bob Jungels en een negende voor Daniel Martin in de Tour scoort Etixx – Quick-Step goed in de eerste twee Grote Ronden van 2016. Wordt de Vuelta ook een voltreffer? Met twee ritzeges voor Gianni Meersman in de eerste week begint de Ronde van Spanje alvast prima. In de negende rit is het de beurt aan David de la Cruz. Op de slotklim schudt hij zijn laatste medevluchter – zijn toekomstige ploegmaat Dries Devenyns – van zich af. Niet alleen de rit, ook de rode leiderstrui is voor de Catalaan. Op het podium komt hij trouwens Gianni Meersman tegen, de leider in het puntenklassement. Na de volgende rit rijden beide renners weer in hun blauwe Quick-Step-trui rond. Maar met nog een ritzege voor Gianluca Brambilla en de zevende plaats van de la Cruz in de eindstand erbij is ook de Vuelta een groot succes.

Enric Mas zet in de laatste bergrit de kroon op het werk

Twee mannen geven de Vuelta van Quick-Step Floors extra kleur in 2018. Elia Viviani laat drie ritzeges noteren. Enric Mas worstelt zich door ziekte en koorts en klimt van een twaalfde plaats in de tweede week naar een tweede stek op het eindpodium. Die onverhoopte podiumplaats zet de jonge Spanjaard in de verf door de voorlaatste etappe te winnen. De etappe is kort – nog geen 100 kilometer – maar loodzwaar, met zes beklimmingen. Op de slotklim – de Coll de la Gallina in Andorra – laat Mas de andere klassementsmannen achter zich. Het is al de dertiende rit in een Grote Ronde voor Quick-Step dat jaar.

Julian Alaphillipe doet de Fransen dromen

Met twee ritten en de bolletjestrui was de Tour van 2018 voor Julian Alaphilippe al dik in orde. Een jaar later doet de Fransman er nog een schepje bovenop. De eerste aankomst op Franse bodem – de Tour start dat jaar in Brussel – inspireert Alaphilippe tot een nummertje. In Épernay soleert hij na een heuvelachtige finale naar ritwinst en de gele trui. Tien ritten later staat de individuele tijdrit in Pau op het programma. Tussen dichte drommen dolenthousiaste supporters zet Alaphilippe ook die naar zijn hand. Dankzij zijn ritoverwinning verstevigt hij zijn leiderspositie. Uiteindelijk telt Alaphilippe’s Tour veertien gele dagen, veel meer dan hij zelf had durven dromen. Pas twee dagen voor het einde is hij zijn trui kwijt. In Parijs eindigt Julian Alaphilippe na zijn wonderlijke Tour als vijfde.

Onwaarschijnlijk straffe comeback

26 juni 2021 is een prachtige dag voor Quick-Step. Julian Alaphilippe wint de eerste rit van de Tour en wordt uiteraard ook de eerste geletruidrager. Maar zijn overwinning in Landerneau is ook de honderdste ritzege in een Grote Ronde voor het team. Het feestje in die Tour van 2021 is daarmee voor Deceuninck – Quick-Step lang niet voorbij. De hoofdrolspeler van dienst heet Mark Cavendish. Pas net voor de start van de Tour aan de ploeg toegevoegd wint Cav de vierde rit en neemt hij de groene trui over van ploegmaat Alaphilippe. Zijn vorige ritzege dateert al van vijf jaar geleden, de overwinning in Fougères stond dus niet in de sterren geschreven. Maar kijk, Cavendish lijkt wel herboren. Nog drie keer mag hij op het podium als ritwinnaar. En wat meer is: zijn groene trui geeft hij niet meer af. De Tour van 2021 is voor Quick-Step dan ook een grand cru classé.

Grote Ronde

De drie Grote Rondes in het wielrennen zijn de Ronde van Frankrijk, de Ronde van Italië en de Ronde van Spanje. Hoewel de andere twee wedstrijden niet in populariteit kunnen tippen aan de Ronde van Frankrijk hebben de drie wedstrijden veel gemeen. Zo duren ze allemaal 23 dagen, waarvan twee rustdagen, hebben alle ploegen van de UCI World Tour verplichting tot deelname, rijden alle ploegen in teams van acht renners (tot 2018 negen renners) en kennen ze dezelfde nevenklassementen. Elk van deze koersen hanteert andere kleuren voor de leiderstruien. Zo heeft de leider van de Tour de France de gele trui, terwijl er in de Giro d'Italia een roze trui en er in de Vuelta a España (tegenwoordig) een rode trui is. De Ronde van Zwitserland wordt vanwege de zware beklimmingen en de relatief lange lengte ten opzichte van andere meerdaagse wedstrijden ook wel de Vierde Grote Ronde genoemd, al kan ze, onder andere qua publiciteit en deelnemersveld, niet tippen aan de "echte" Grote Rondes. Van de zeven renners die de drie Grote Rondes ten minste eenmaal wonnen, wist enkel Eddy Merckx te winnen in Zwitserland, namelijk in 1974.

Deze website gebruikt cookies om uw surfervaring te verbeteren. Meer info.

serviceKoers

Uw browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.