2min leestijd   door José De Cauwer op 27 juni 2021
Het was eind augustus 1975, ik moest nog 26 worden en reed voor Frisol, een Nederlandse ploeg. We stonden aan de start van de Ronde van Nederland, met twee selecties: een A-ploeg rond Fedor den Hertog, het godenkind volgens de sponsor, en een B-ploeg, waar ik toe behoorde, net als Hennie Kuiper. Dat wij niet tot de eerste ploeg behoorden, trokken we ons niet aan. We zaten in ons achterhoofd met het WK in Yvoir, vijf dagen na de Ronde van Nederland. Voor en na elke rit gingen Kuiper en ik bijtrainen, in alle stilte werkten we toe naar dat WK.

360°

Bekijk in detail

Nochtans was ik zelf niet geselecteerd voor die regenboogstrijd. Maar Kuiper en ik waren toen al twee handen op één buik. 1975 was het eerste seizoen dat we samen in de ploeg reden. Onze hechte band was ontstaan tijdens een trainingskamp in Bardolino, aan het Gardameer, waar we samen op de kamer waren ingedeeld. Ik wist voor het WK dat Kuiper in uitstekende doen was. ‘Misschien kun je bij de eerste vijf eindigen’, zei ik hem. Hij reageerde daar voor zijn doen heel atypisch op: ‘Als ik bij de eerste vijf kan rijden, kan ik ook winnen.’ In die tijd won Kuiper niet te veel. Ik dacht: wat krijgen we nu, de bescheiden Kuiper die naast zijn schoenen begint te lopen?

Het WK heb ik op tv bekeken bij mijn schoonouders, supporterend voor een Nederlander. Ik zag hoe Kuiper de debatten opende: zogezegd voor Zoetemelk, maar met veel boerenwijsheid, want Kuiper was zo’n renner die als hij twintig seconden nam, niet zomaar teruggepakt werd. Dat is die dag ook gebleken – vraag het Roger De Vlaeminck maar.

Mijn schoonvader dronk al eens graag een cognacje. Tegen het einde van dat WK was de fles leeg. En ik moet zeggen dat ik er zelf ook aan meegeholpen heb, want ik dacht meteen na de aankomst: en nu? Ineens was ik van ‘knecht van Hennie Kuiper’ ‘knecht van de wereldkampioen’. Dat was totaal iets anders.

Mochten wij, als Vlaming, wereldkampioen worden, laat staan in België, zou het land op zijn kop staan. Van in Yvoir tot thuis zouden de wegen bezaaid zijn met vlaggen en spandoeken. We zouden kapotgaan van de druk die de regenboogtrui met zich meebrengt. Kuiper had daar geen problemen mee. Voor hem was die trui gewoon de bekroning van een wedstrijd. Die had zo’n ongelooflijke boerennuchterheid van in dat Tukkerland. Koers is ginder achter geen religie. Hij kwam thuis en twee dagen later waren we al samen op weg om het eerste van een lange rij criteriums af te werken, hij nog niet goed beseffend dat hij een jaar lang een rugnummer zou mogen opspelden op een regenboogtrui.

Hennie Kuiper

Hendrikus Andreas (Hennie) Kuiper (Noord Deurningen (Overijssel), 3 februari 1949) is een voormalig Nederlands wielrenner, die als professional actief was van 1973–1988. Daarna is hij tot en met 1996 ploegleider geweest. Hij wordt gezien als een van de beste Nederlandse wielrenners aller tijden.

Deze website gebruikt cookies om uw surfervaring te verbeteren. Meer info.

serviceKoers

Uw browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.